ساختمان تجاری، اداری نیاوران

سال: 1396

موقعیت: تهران، نیاوران

مساحت زمین: 730 مترمربع

زیرینا: 8000 مترمربع

کارفرما: مهدی فولادین

این پروژه حاصل همکاری مشترک با آتلیه برزه است.

ساختمان تجاری، اداری نیاوران در 15 طبقه طراحی شد؛ 6 طبقه زیر و 8 طبقه روی همکف.
طبقات 2- تا 6- پارکینگ
طبقات 1- (که از جنوب همسطح کوچه پشتی است.)، همکف و اول تجاری
طبقات دوم تا هشتم اداری
سطح اشغال طبقات پارکینگ 100 درصد، تجاری 80 درصد و اداری 60 و 45 درصد بود.
با توجه به کاهش سطح اشغال از پایین به بالا ساختمان را با مقطع پلکانی برافراشتیم تا سلطه بر همسایگان عمدتا مسکونی کوچه جنوبی را بکاهیم.
چالش طراحی تطبیق ساختار پروژه با کاربری های متفاوت در طبقات بود. در زیرزمین ها تامین حداکثری پارکینگ، در طبقات تجاری یکپارچگی و در واحدهای اداری انعطاف پذیری فضا اولویت داشت. کاهش عناصر باربر و انسجام عناصر عمودی نظیر پله و آسانسور و داکت ها پیچیدگی های ناشی از این تفاوت ها را می کاست. پس تعداد محورهای شمالی جنوبی را تا حد امکان به حداقل رساندیم؛ تنها دو محورA و C در کناره ها و محور B در امتداد پله و آسانسوری که بین سه محور متوالی متمرکز شده بود. نتیجه ایجاد دهنه ای 12 متری بود. پیشنهاد مهندس سازه برای نگهداشتن سقف، دال وافل بود. زیبایی تندیسگون وافل استفاده از سقف کاذب را سخت می کرد. تاسیسات را در قسمت میانی پلان فشردیم و دهنه ها را بر اساس ابعاد قالب های وافل تنظیم کردیم، تا عمده اسکلت سقف را نمایش دهیم.
طبقات اداری در دو تیپ دو واحدی و تک واحدی و با کمترین تفاوت طراحی شد؛ به طوری که تصمیم گیری در مورد تفکیک واحدها تا واپسین مراحل ساخت و با توجه به وضعیت بازار ممکن باشد.
قسمت خدماتی را در واحدهای اداری به واسطه یک کمد پیش ساخته از سالن جدا کردیم. به این ترتیب حجم دیوارچینی را کاستیم تا هم ساختمان را سبک کنیم، هم سرعت اجرا را بالا ببریم و هم انعطاف پذیری بیشتری به واحدها بدهیم.
با طراحی باغچه های عمیق در نمای ساختمان علاوه بر تلطیف فضای داخلی منظر شهری را هم صفا دادیم.

این پروژه حاصل همکاری مشترک با آتلیه برزه است.
ساختمان تجاری، اداری نیاوران در 15 طبقه طراحی شد؛ 6 طبقه زیر و 8 طبقه روی همکف.
طبقات 2- تا 6- پارکینگ
طبقات 1- (که از جنوب همسطح کوچه پشتی است.)، همکف و اول تجاری
طبقات دوم تا هشتم اداری
سطح اشغال طبقات پارکینگ 100 درصد، تجاری 80 درصد و اداری 60 و 45 درصد بود.
با توجه به کاهش سطح اشغال از پایین به بالا ساختمان را با مقطع پلکانی برافراشتیم تا سلطه بر همسایگان عمدتا مسکونی کوچه جنوبی را بکاهیم.
چالش طراحی تطبیق ساختار پروژه با کاربری های متفاوت در طبقات بود. در زیرزمین ها تامین حداکثری پارکینگ، در طبقات تجاری یکپارچگی و در واحدهای اداری انعطاف پذیری فضا اولویت داشت. کاهش عناصر باربر و انسجام عناصر عمودی نظیر پله و آسانسور و داکت ها پیچیدگی های ناشی از این تفاوت ها را می کاست. پس تعداد محورهای شمالی جنوبی را تا حد امکان به حداقل رساندیم؛ تنها دو محورA و C در کناره ها و محور B در امتداد پله و آسانسوری که بین سه محور متوالی متمرکز شده بود. نتیجه ایجاد دهنه ای 12 متری بود. پیشنهاد مهندس سازه برای نگهداشتن سقف، دال وافل بود. زیبایی تندیسگون وافل استفاده از سقف کاذب را سخت می کرد. تاسیسات را در قسمت میانی پلان فشردیم و دهنه ها را بر اساس ابعاد قالب های وافل تنظیم کردیم، تا عمده اسکلت سقف را نمایش دهیم.
طبقات اداری در دو تیپ دو واحدی و تک واحدی و با کمترین تفاوت طراحی شد؛ به طوری که تصمیم گیری در مورد تفکیک واحدها تا واپسین مراحل ساخت و با توجه به وضعیت بازار ممکن باشد.
قسمت خدماتی را در واحدهای اداری به واسطه یک کمد پیش ساخته از سالن جدا کردیم. به این ترتیب حجم دیوارچینی را کاستیم تا هم ساختمان را سبک کنیم، هم سرعت اجرا را بالا ببریم و هم انعطاف پذیری بیشتری به واحدها بدهیم.
با طراحی باغچه های عمیق در نمای ساختمان علاوه بر تلطیف فضای داخلی منظر شهری را هم صفا دادیم.